Economisten, multinationals, bankiers, politici en media hebben jarenlang de voordelen van de globalisering overschat en overdreven , terwijl de nadelen werden weggerelativeerd. De Commissie erkent nu op een halve bladzijde dat de mondialisering ook negatieve kanten heeft, om niettemin vervolgens te besluiten dat er ‘geen weg terug’ is. Wat ondertussen in de Europese industrie verkeerd afloopt, wordt dichtgeplamuurd met een globaliseringsfonds, dat de pijn van de meest mediatieke fabriekssluitingen moet camoufleren.
Er is altijd wel iemand ergens in die globale wereld die voor minder geld en minder sociale bescherming zijn arbeid wil of moet verkopen. De hyperglobalisering leidt tot een economie waarbij producten gemaakt worden door kinderhanden in het Oosten en geconsumeerd worden door steuntrekkers in het Westen’. Hongerlonen in lageloonlanden, werkloosheid in het Westen, milieuvervuiling door transport.
We hebben een nieuwe economie nodig die zonder isolationism maar ook zonder naïviteit de kansen van de vrije markt benut, maar hoe dan ook de economie op een duurzame manier ook en vooral ten dienste stelt van onze eigen Europese bevolking.
